نوشتم ، اين " سه صد " مسئله طبى در كتاب‌هاى قديم وجود نداشت ، همه را از كليات فقهى استنباط نموده و جواب نوشتم ، در آينده نيز هر مقدار كه علوم طبى پيش برود و مسائل دينى جديد در طب پيدا شود ، باز هم جواب آن‌ها ازكليات فقه استنباط مىشود . طبيعت دين اسلام ، بقاء را تقاضا مىكند ، بر همين اساس تا روز قيامت دين بشريت همين دين اسلام است ، در اين دين نه عنصر مطرح است ، نه نژاد ، نه زبان ، نه جغرافيا و نه تبعيض ، هيچ كدام مطرح نيست ، مصدر اصلى دين اسلام نيز قرآن مجيد است كه تا روز قيامت تغيير نمىكند ! قرآن همان قرآنى است كه قبل از هزار و چهارصد سال براى پيغمبر مكرم اسلام صلى الله عليه و آله و سلم نازل گرديد و همه بشريت را از آن روز تا روز قيامت تحت پوشش خود قرار داده و مىدهد . ما در اصول فقه خود يك قانون داريم كه اگر يك حديث پيدا شود كه مخالف قرآن باشد ، بايد آن را به ديوار كوبيد ، يعنى آن حديث حجت نيست و بايد دور انداخته شود . قانون اساسى اسلام ، قرآن كريم است و سنت نبوى نيز نبايد مخالف آن باشد . جمعى از دانشمندان اجماع را هم قبول دارند كه من از آن استفاده نكرده‌ام . در فقه جعفرى ادله‌هاى فقهى سه چيز است ، كتاب خدا ، سنت نبوى و عقل ، اين سه چيز از ادله‌هاى فقه جعفرى مىباشد . در فقه حنفى و بعضى از مذاهب ديگر اسلامى ، كتاب ، قياس ، اجماع و سنت است ، در مورد قياس بين اهل سنت نيز اختلاف است . فرق بين قياس و عقل در اين است كه حكم قياس ظنى است و حكم عقل قطعى ، فقه شيعه حكم قطعى عقل را بر قياس ترجيح داده و آن را مورد قبول قرار داده است . دليل بقاى شريعت اسلام نيز همين است كه هر چيز بر اساس عقل استوار باشد .